نوجوانان را اعدام نکنید SCE News and Updates archives

Stop Child Executions confirmed with attorney Mohammad Mostafaei, that Amir Khaleghi and Safar Angooti, the two juvenile offenders scheduled to be executed this morning, have received a stay of execution until their respective families can negotiate a pardon with the families of the victim.

SCE would like to thank all the supporters who took immediate action and sent out appeals to try and save their life.

  
Source: http://mohegh.blogfa.com/post-72.aspx
متاسفانه پس از دفاع آقای کروبی در مورد منع اعدام اطفال زیر 18 سال، دلارا دارابی به پای چوبه دار رفت و با بروز اختلاف ایشان با مدیر مسئول کیهان، امیر خالقی و صفر انگوتی دو نوجوانی که در سن 16 سالگی به اتهام قتل عمد بازداشت شدند در آستانه اعدام قرار گرفته و از سوی اجرای احکام دادسرای امور جنایی تهران مقرر شده است تا این دو در روز چهار شنبه 16/2/1388 ساعت پنج صبح در زندان اوین تهران به دار آویخته شوند.

امیر خالقی در سن 16 سالگی در حالی که مسلوب الاختیار بوده دوست خود را بدون هیچ گونه اراده و قصد قبلی با ضربه چاقو به قتل می رساند. امیر قرار بود در روز یکشنبه چهارم اسفند ماه در زندان اوین تهران، توسط دادسرای امور جنایی تهران اعدام شودکه با دستور ریئس قوه قضاییه جهت کسب رضایت از اولیاءدم اجرای حکمش متوقف شد.

امیر خالقی متولد سال 1369، در حال حاضر 18 ساله می باشد وی در تاریخ 26/10/1385 از داروخانه ای مقدار الکل سفید می خرد و با آب پرتقال مخلوط کرده و می نوشد به گونه ای که اختیار خود را از دست می دهد او از خیابانی می گذشته که تعدادی از دوستانش را می بیند که با دستفروشی صحبت می کند به سمت آنها می رود و به فروشنده، به شوخی می گوید که به این بچه ها چیزی نفروشید. این حرف باعث ایجاد درگیری بین این چند نفر می شود. امیر در مراحل دادرسی اعلام می کند که قصد درگیری و ایراد ضربه به بدن مقتول را نداشته است ولی نمی داند که چطور در آن لحظه از چاقوق استفاده می کند و ضربه ای به سینه مرحوم علی ملک پور می زند و وی به قتل می رسد. امیر پس از ارتکاب جرم ساعتها در خیابانهای تهران پرسه می زند و چون از کرده خود پشیمان بود به شهر مذهبی قم و سپس به جمکران رفته و در نهایت به دلیل عذاب وجدانی که داشت خود را به مرجع انتظامی معرفی می کند.

پس از اینکه خود را معرفی نمود موضوع شرب خمر و بی ارادگی خود را مطرح می کند ولی هیچگونه ترتیب اثری به گفته هایش داده نمی شود و حتی به سن کم وی در زمان ارتکاب جرم نیز اهمیت داده نشده و قرار مجرمیت و کیفرخواست صادر می گردد. پرونده تشکیل شده علیه ایشان به شعبه 74 دادگاه کیفری استان رفته و قضات این شعبه امیر را به قصاص نفس محکوم می نمایند و پس از محکومیت وی، شعبه 27 دیوانعالی کشور حکم صادره را برخلاف قانون تایید می کند.

حکم قصاص نفس امیر خالقی صرف نظر از اینکه مسلوب الاختیار بوده و هیچگونه مسئولیت کیفری متوجه اش نیست برخلاف صریح ماده 37 کنوانسیون حقوق کودک می باشد که اعمال مجازات مرگ برای اطفال زیر 18 سال را منع نموده است و شورای نگهبان نیز هیچونه ایراد شرعی بر این مقرره قانونی نگرفته است.

صفر انگوتی متولد 29/6/1368 می باشد که در زمان ارتکاب جرم 17 ساله بوده است او در تشریح حادثه می گوید:« ساعت حدود 7:30 تا 8 شب بود که با دوستانم به نامهای محمد، مصطفی، سیروس و اسماعیل در حال قدم زدن در خیابان طالقانی بودیم چند دقیقه ای گشتیم یکی از دوستانم گفت از خیابان نگارستان برویم به آخر کوچه که رسیدیم دو نفر ایستاده بودند یکی مقتول بود که با فاطمه ( دختر مورد علاقه من صحبت می کرد) و دیگری از دوستان مقتول به نام مجتبی بود . تا فاطمه من را دید مخفی شد و یک آن محل را ترک کرد مهدی به طرف من آمد و گفت چه می خواهی و من گفتم آمدم احوال پرسی کنم به من گفت سوار موتور شو می خواهم ببرم جایی و من هم نترسیدم و سوار شدم مسافت کوتاهی حرکت کردیم موتور را نگه داشت گویا مست هم بود به من گفت پررو شدی و بعد حرفهای نامربوطی زد با با هم درگیر شدیم و دوستانم آمدند و ما را جدا کردند خیلی ترسیده بودم به منزل رفتم و برای اینکه برایم اتفاقی نیافتد با یک عدد چاقوی دست ساز داشتم برداشتم و به کمرم بستم آمدم بیرون از خانه به طرف منزل یکی از دوستانم رفتم در راه بودم که از پشت صدای موتوری را شنیدم برگشتم دیدم مقتول به سرعت به طرف من می آید از ترسم چاقو را در آوردم بدون آنکه قصد ضربه زدن داشته باشم به او گفتم وایستا ببینم حرف حسابت چیه ولی او نیاستاد و به طرف من آمد من دستم را به طرفش بردم . اصلا نفهمیدم چطور شد اصلا فکر نمی کردم چاقو به وی اصابت کرده باشد ولی از شانس بد من چاقو به یقه پیراهنش خورده بود و ومقتول تعادلش را از دست داده و به وانتی که در نزدیکی ما بود برخورد کرد و ته چاقو نیز با برخورد به وانت به گردن مقتول فر رفته بود م نمی دانستم باید چه کار کنم  صحنه را رها کردم و ناخواسته دویدم و به خرابه ای رسیدم تا ساعت 12 شب آنجا بودم به سمت منزل فاطمه رفتم و به پدر فاطمه گفتم من به خاطر دخترشما یک نفر را با چاقو زدم او به من گفت فرار کن . من به سمت خیابان بانک صادرات رفتم و تعدادی از دوستانم را دیدم از آنها مقداری پول گرفتم و به سمت حرم حضرت معصومه در قم رفتم عذاب وجدان داشتم بعد از راز و نیاز کردن تصمیم گرفتم خودم را معرفی کنم به منزل آمدم و با پدرم به پاسگاه رفتم و خودم را معرفی کردم.»

صفر انگوتی انگیزه ارتکاب جرم را چنین می گوید که عاشق فاطمه 14 ساله بوده در روز حادثه فقط به خاطر اینکه مقتول با دختر مورد علاقه من در حال صحبت کردن بود با او درگیر شده است فاطمه بیش از 14 سال سن نداشته و صفر او را چندین بار در محله خود دیده و به وی علاقه مند شده بود.

متاسفانه یک نزاع بچه گانه سرنوشت دو نوجوان را چنان تغییر می دهد که یکی دار فانی را وداع می گوید.

در ساعت 21 مورخ 4/1/1386 در پی تماس تلفنی به مرکز فوریتهای پلیس، موضوع یک درگیری در خیابان بهشت نظرآباد هشتگرد گزارش می شود  که شخصی به نام مهدی رضایی از ناحیه گردن مجروح شده است صفر انگوتی پس از یک روز متواری بودن عذاب وجدان گرفته، و اعلام می دارد در درگیری که با مرحوم مهدی داشته، از چاقو استفاده نموده که بر اثر سهل انگاری اینجانب چاقو به گردن وی اصابت و متاسفانه با برخورد مقتول به خودرو وانت، چاقو به گردنش فرو می رود.

پس از نزاع منجر به قتل پرونده ای  در شعبه سوم بازپرسی دادسرای عمومی نظرآباد تشکیل و تحقیقات قضایی آغاز می گردد متاسفانه پس از اینکه صفر خود را معرفی می کند پرونده، به سرعت و بدون در نظر گرفتن حقوق متهم مبنی بر اینکه دلایل به نفع او هم جمع آوری شود. آخرین دفاع از صفر اخذ و قرار مجرمیت و کیفرخواست علیه ایشان صادر می گردد. در نهایت شعبه ۷۴ دادگاه کیفری استان حکم به قصاص وی صادر و دیوانعالی کشور نیز حکم صادهر را تایید می نماید.

این دو در زمان ارتکاب جرم کمتر از ۱۸ سال داشته و قرار است در روز چهارشنبه ۱۶/۲/۱۳۸۸ در محوطه زندان اوین به دار آویخته شوند.

اجرای حکم اعدام آنها بر خلاف ماده ۳۷ کنوانسیون حقوق کودک است. ولی متاسفانه محاکم دادگستری ایران به این مقرر قانونی که به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده عمل نمی نمایند.

  

May 6th 2009: Protest Iran’s Illegal Execution of Delara Darabi

Many Stop Child Executions supporters have been asking what they can do to honour Delara’s  passing and send a message to the Iranian officials to voice their outrage.
Stop Child Executon’s liaison to Amnesty International representative Aubrey Harris had a great idea…

THREE THINGS YOU CAN DO:

1.   SEND A VIRTUAL WHITE ROSE TO THE IRANIAN EMBASSY.
Find an image of a WHITE rose by using Google’s Image searching and email it to your Iranian embassy and/or the officials in Iran along with a short message about how you feel of the injustice in Delara’s execution.

2.     Make your own CARD OF CONDOLENCE to mail to the Iranian Embassy & authorities. You can use the image of the white rose that Delara drew in her own painting which has been posted on the DP blog at http://www.amnesty.ca/blog_post2.php?id=833 

Copy and paste the image onto a word processing document rotated upside-down and aligned to the top-left corner of the page.  On the bottom-right corner of the page, type in your message (or wait to write it by hand). This should fold into quarters with your image on the front of the card and your message inside.

3.   LEAVE WHITE ROSES AT THE ENTRANCE OF YOUR  LOCAL IRANIAN EMBASSY or consulate on Wednesday 6th of May. This action is being taken around the world.

Here are available contacts for Iran in the action (please keep in mind that a two-month stay of execution had been issued by the Head of the Judiciary only two weeks before Delara’s sudden and secretive execution):

Head of the Judiciary:
Ayatollah Mahmoud Hashemi Shahroudi
c/o Director, Judiciary Public Relations and Information Office
Ardeshir Sadiq
Judiciary Public Relations and Information Office
No. 57, Pasteur St., corner of Khosh Zaban Avenue
Tehran, Iran
Email:   info@dadiran.ir  (In the subject line write: FAO Ayatollah Shahroudi)
Salutation:  Your Excellency

Judiciary spokesperson:
Alireza Jamshidi
Howzeh Riyasat-e Qoveh Qazaiyeh / Office of the Head of the Judiciary
Pasteur St, Vali Asr Ave., south of Serah-e Jomhuri
Tehran 1316814737, Iran
Email:  info@a-jamshidi.ir
Salutation:  Dear Sir

Leader of the Islamic Republic:
Ayatollah Sayed ‘Ali Khamenei
The Office of the Supreme Leader
Islamic Republic Street – End of Shahid Keshvar Doust Street
Tehran, Islamic Republic of Iran
Email:  info_leader@leader.ir
via website: http://www.leader.ir/langs/en/index.php?p=letter (English)
http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=letter(Persian)
Salutation:  Your Excellency

Iranian Embassy in Canada:
Mr Bahram Ghasemi
Chargé d’Affaires, Embassy for the Islamic Republic of Iran
245 Metcalfe Street
Ottawa, Ontario K2P 2K2
Fax:   (613) 232-5712
E-mail (Consulate): consulate@salamiran.org
E-mail (Embassy): iranemb@salamiran.org
E-mail (Ambassador): ambassador@iranembassy.org

Director, Human Rights Headquarters of Iran:
Mohammad Javad Larijani
Howzeh Riyasat-e Qoveh Qazaiyeh / Office of the Head of the Judiciary
Pasteur St, Vali Asr Ave., south of Serah-e Jomhuri
Tehran 1316814737, Iran
Fax:   011 98 21 3390 4986 (difficult to reach)
Email:  info@dadgostary-tehran.ir (In the subject line write: FAO Javad Larijani)
Salutation: Dear Mr Larijani

صبح که خبر را از آقای خرمشاهی شنیدم فقط فرصت کردم که  آماده شده و راهی رشت شوم. در ر اه به محمد مصطفایی هم خبر دادم. او هم وکالت دلارا را پذیرفته بود و هفته پیش گفته بود اگر برای رضایت می روی من هم می آیم. و حالا باید برای تسلیت به خانواده اش می آمد. گفته بودمش که دو ماه وقت داریم هنوز. امضاها که بیشتر شد قرار می گذاریم. خطاب نامه این بار به خانواده صاحب خون بود. نه به رئیس قوه و نه به مردم و نه هیچ کس دیگر. کلی امضا پای نامه بود. تقریبا از همه اهل فرهنگ و هنر. نقاشان. نویسندگان، شاعران، سینماگران و…. نوشته بودیم شما اهل فرهنگید. زبان خشونت برازنده شما نیست. شما اهل شعور و معرفتید.

دو سال تمام است که لام تاکام حرفی نزدیم. نکند که به کسی بربخورد. همه اش گفتیم و گفتند فقط رضایت! رضایت تنها راه است! گفتیم 17 ساله بود. گفتند دیر است برای این حرفها فقط رضایت! گفتیم بحث نبود و نیست! این همه دلیل و سند وجود دارد که نشان می دهد او قاتل نیست! گفتند حکم قطعیت یافته، فقط رضایت! دو سال است خفه شدیم و رفتیم دنبال رضایت. این هم از عاقبت رضایت!

می توانستند بگویند رضایت نمی دهیم. می توانستند آب پاکی را از همان اول بریزند.  این همه بازی دادن چرا؟ سردواندن چرا؟ خب از اول می گفتند رضایت نمی دهیم و خلاصمان می کردند. شرط گذاشتند. همه پذیرفته شد. اجرا شد. نامه های دو طرف را مطبوعات چاپ کردند. وکیلش را عزل کردند ( البته بدون ابلاغ به خود وکیل)و …. آخرش همین بود؟! که همه را بگذارند در بیم و امید و روز جمعه!!! بدون دیدار خانواده و بدون حضور وکیل اعدامش کنند؟!  بدون شنیدن ضجه های مادرش؟ و پدری که امشب روانه بیمارستان شد و نمی تواند حتا دیگر شانه هایش را راست نگه دارد…

آخر انصاقتان کجا رفته بود. حتا اگر دلارای 17 ساله مرتکب قتل هم شده بود – که نشده بود- باز هم مرگی با این همه جفا؟… حیوان را هم که سر می برند فرصتی برای گلوتر کردن بهش می دهند. دلارا سه وکیل داشت. گیرم که عبدالصمد خرمشاهی را عزل کرده بود. آن دو دیگر را چرا نخواندید؟ شاید وصیتی داشت! شاید حرفی برای گفتن داشت! شاید آرزویی، توصیه ای، خواهشی…

دیر است و درد چنگ انداخته به گلویم. پشیمانم که برگشته ام تهران و البته چاره ای نداشتم. دلارا را فردا در خاک  می کنند و من نیستم کنارش تا گردن بند سوغاتی اش را به گردنش ببندم. می خواستم روز آزادی اش به گرردنش ببندم.  دادمش به غزاله و گفتم به او بگو که دیر رسیدم و بگو که ببخش اگر نتوانستم به قولم عمل کنم!

دخترکم نمایشگاه نقاشی ات به هیچ دردمان نخورد. دیگر فریبت نمی دهم با امید. دیگر قول نمی دهم که صدایت بلرزد از کورسوی امید و بگویی “می دانی آرزو داشتم نمایشگاه نقاشی بگذارم؟”…

I am at a loss for words. My heart is empty and my tears are flowing.

I have just finished reading the details by attorney Mohammad Mostafaei of the minutes leading up to Delara’s execution.  It is just too painful  http://scenews.blog.com/4885252/

Delara, I have known you for almost three years.  We tried our best to keep you alive. We informed  and had the High Commission on Human Rights at the UN, the European Union and Parliaments worldwide act on your behalf. We spread awareness through the media, to human rights groups worldwide. We kept in touch with your family and your lawyers.  We conducted speeches and rallies worldwide. We sent you art supplies in prison and letters from supporters  to keep your spirits high. We tried our best to get in touch with the family of the deceased and convince them to understand the severity of taking a young life away. We tried Delara. We tried but we failed.

You are no longer with us in body, but your presence will live on forever, in the hearts of all the volunteers at Stop Child Executions, all the lawyers and human rights defenders fighting for justice, and  millions of supporters around the world fighting for your life.

If there is one thing I can promise you and your family, is that your death will not be in vain. Your departure from this temporary world we call Earth has emboldened and strengthened our fight to seek justice for the 140 children who remain on death row in Iran.

The Islamic Republic of Iran must be held accountable for their violations against humanity.  Clerical Judge Javid Nia, who approved your execution will be held into account one day.

In Delara’s case, Iran has breached many laws.

Injustice # 1

Iran is state party to the International Covenant on Civil and Political Rights and the Charter of the Rights of the Child which forbids the execution of those who have committed an offence before the age of 18. Delara was 17 years old when she was allegedly charged of murder. To the bitter end she maintained her innocence.

 

Injustice #2

The initial verdict that was issued, was based on a confession from a child that did not know her rights, and was not made aware of the consequences for taking the blame for a crime she says she did not commit.

 

Injustice #3

Medical examination of Mahin’s body in an autopsy suggested that the crime was committed by a right-handed person. Delara was left handed. If a new trial was accorded to present this new evidence, the death penalty verdict could have been reversed. Delara’s lawyer Abdolsamad Khoramshahi has tried for years to obtain a new trial and carry out a re-enactment of the crime in court, with no success. He is also convinced that due to Delara’s small frame and gentle nature, it was an impossibility for her to have committed the offence.  A partnering lawyer who followed the case, Mohammad Mostafaei, said “I swear she is innocent”.

 

Injustice #4

Whereas the head of Judiciary Ayatollah Shahroudi accorded a 2 month stay of execution in order for the families to try and negotiate  a pardon, Delara was executed in less than 10 days from this order.

 

Injustice #5

Under Iran’s Penal  Code it states that the family and lawyer of the accused are to be given 48 hours prior notice before execution.  No such warning had been given. Instead Delara was executed in secret, like Reza Hejazi and Behnam Zare, with no mother, father or sister to be with her in her last frightening moments or to hear her final words.

 

Injustice #6:

In cases of “ghesas” crimes, the decision whether or not to execute the accused rests with the relatives of the victim. What kind of Justice system allows the biased opinion of the family who has lost a family member to decide ones fate?

 

Around this time two years ago, Delara wrote this beautiful letter to me: http://scenews.blog.com/1772243/

It was touching to read her words to all those who have helped her:

“Say hello to my true loving friends. Every night during my prayers I pray for all the people of this large and vast house. I pray that one day everyone becomes a lover and we all be the guests of Lord’s vast  feast.

I don’t know if I will meet you my dear ones or we must leave the meeting to the unseen world.
Anyway, Delara is not alone, Delaras are trapped in prisons and in need of God’s help and in need of defenders of human right and humanity!!!””

One day we will meet Delara in heaven and she will have thanked us for continuing with the good fight.  

Delara, it is so sad and unfortunate that you had to depart like this without your family being able to say goodbye

 My most heartfelt condolences go out to your family Delara. The loss of a child is painful enough. The loss of a child under unjust circumstances is a tragedy….a tragedy that could have been avoided.

Stop Child Executions will be launching a full report on executions of juvenile offenders in Iran on June 17^th in the UK Parliament via the Foreign Policy Center and I will also be addressing the issue in front of the United Nations Human Rights Council in Geneva at that time.

To see Delara and her family in the documentary we made about her a year and a half ago, please visit:

http://scenews.blog.com/4886013/

Delara lives on

Source: http://mohegh.blogfa.com/post-69.aspx

This morning Delara Darabi, who was in custody since she was 17 years old shockingly was executed in Rasht Central prison. The execution of this artist occurred without any prior notice to her. The news is very short but it’s frightening. How easily we take someone’s life?  How easily we put the ropes on a child’s neck?  How easy we feel the trembling of her small body?

My God this is a crime. My God it is not justice to take the life of this child. My God this is not justice to kill someone who does not deserve to die. Who will answer to this crime in the afterlife?  Is this fair justice? 

On March 24^th 2006 (Fourth of Farvardin 1385) I met her in Rasht prison. I remember she had a very innocent face. She was not a murderer; I swear that she was not a killer. She painted a picture for me of an old man who was playing the violin. I did not know that he was playing her death song. I cannot believe she has been executed. She was really innocent, calm, collected and pure. It was not her time to die, but they took her life. My God please help us.  My God where should we go with all this injustice? My God, My God, My God, why have you created us so cruel?  Why? WhY?     

 

In Mr. Mostafaei’s later post:

“Today is May 1^st 2009 (11 of Ordibehesht 1388), it is a very frightening day. At 9 A.M. I checked my S.M.S. and it was written “Delara executed”. My whole body shook. I had no energy to move. Asieh Amini was on the line and was crying and said “they executed Delara today”. I got in my car and told my wife that I am going to Rasht. She said she was coming with me.  I don’t   know how I got to Rasht. Delara’s mother was biting herself, her father was talking about how he delivered her daughter to authorities, and everyone was crying, everyone was hitting their head, everyone loved Delara. But she wasn’t amongst us anymore. She got her peace today. No one will hear her voice again.

Her mother said that she met Delara in prison yesterday. Delara said “If I come out of prison, I want to continue my education. I would like to be free. One of the judges promised me to obtain forgiveness from the family of the deceased”. Delara continued “Mother I am innocent”.

 

At 7am Delara’s mother received a phone call from Delara who said “Mom, they want to execute me, I see the gallows, mother save me”. She then asked to talk to her father and said “I want to see you, for God sake save me”. At that point, someone took the phone receiver away from Delara and said “We are going to kill your child and you cannot do anything about it”.

While holding a Koran, Delara’s mother and father rushed to the prison. They cried, pleaded and yelled and said “please let us see the deceased family. We want o fall to their feet.”  They took Delara to the gallows with nobody around her. No father, no mother no lawyer who could listen to her needs. They put the rope on her delicate neck. I do not know who the cruel person was to pull the chair from under her feet. Judge Javid Nia issued her execution order. He is the newly appointed Judge in Rasht. Since his appointment, one person has already been stoned to death and this time it was Delara who was executed.

God bless her soul. But why? Why was Delara executed like this? A friend of mine said “even Saddam Hossein was not executed like this!”

 Why are the voices of the innocent not getting anywhere?  Some say Delara was at fault, some say it was her father’s fault, some say it was her lawyer’s fault. I say it is the fault of the judicial system here because whereas many countries have abandoned the execution of juvenile offenders, Iran insists on killing them. Why?

Why did they take her to the gallows without informing us in advance?  The executions of juveniles Reza Hejazi, in Isfahan and Behnam Zare in Shiraz were carried out in a similar manner, without prior notice. The executioner knew that if they had been given a deadline, the execution would not have happened because millions of people were supporting her. We all knew that an innocent girl was taken to the gallows and lost her life in injustice. Delara is not executed, she is at peace”.          

Source: Deutsche Welle http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4207804,00.html

 

The Iranian Parliament’s Special Rapporteur on Legal Rights Amir Hossein Rahimi announced a verdict that “Hudud” crimes and “ghesas” crimes retribution will not carry the death penalty for those who have committed an offence before the age of 18 years.

(to understand more about “Hadd” and “Ghesas” see here: http://74.125.93.132/search?q=cache:I7qE2-ydZYcJ:muslim-canada.org/Islam_myths.htm+hadd+ghesas+crimes&cd=3&hl=en&ct=clnk&gl=ca  )

 

According to a report by Iran’s state sponsored news agency, IRNA, Special Rapporteur Amir Hossein Rahimi said that they are working on a bill written for the commission of the Islamic Penal Code. A portion of the bill deals with the issue of executions of those who have committed an offence before the age of 18. According to this bill, if there is any doubt about the mental capacity and physical capacity of the offender under 18 years, the punishment of execution for Hadd and Ghesas will not be carried out. This bill is being sent for final approval by the Assembly of Experts.

 

“Approval of this bill is an important breakthrough” said Amin Hossein Rahimi, “because currently children (9 year old girls and 15 year old boys) are considered adults under Shari’a law. If they have not reached their 18^th birthday and there is doubt about their mental and physical age, they will not be punished with retribution.  Rahimi said this bill is among other things that was produced and brought forward to the  Head of Judiciary Ayatollah Hashemi Shahourdi

 

Attorney and Sociologist Dr. Mohammad Seifzadeh said in an interview with Deutsche Welle “Child Rights have been accepted by Iran, establishing a child below the age of 18 years and therefore not criminally responsible for their actions below that age”.

According to Seifzadeh, “By acknowledging this point of view in the bill, parliament has taken a positive step forward but the law which differentiates punishment between adults and children and the establishment of a juvenile court was approved 49 years ago in Iran (1339). Seifzadeh said he has issues with all Islamic laws and expressed this in a conference before the Center for Human Rights Defenders, whom he is one of the founders.

He believes all Islamic law must be changed to reflect and represent today’s time and standards. He believes that there are many different interpretations of Islamic law by different leaders, philosophers and Islamic lawmakers which proves that the laws must be changed to be in accordance to the present time.

Seifzadeh says that the laws created after the Revolution are generally dubious, weak, aggressive and controversial. He suggests Iran abide by their obligations to international promises and follow in accordance to international treaties which they have signed. Seifzadeh suggests that Iran has no other choice but to change the laws because the regime has gradually understood that executions and other harsh punishments do not reduce crimes.

 

Interviewer: Keivandokht Ghahari

Writer: Farid Vahidi.